میکروتیا

میکروتیا

میکروتیا نوعی نا هنجاری گوش بوده که به صورت مادرزادی گوش خارجی و گوش میانی را تحت تاثیر قرار داده و تاثیر منفی به روی شنوایی کودک خواهد داشت. در واقع این ناهنجاری می تواند اندازه ، شکل و موقعیت گوش را از حالت طبیعی خارج کند. معمولا برای کودکان مبتلا به میکروتیا سمعک های استخوانی تجویز خواهد شد.
برای درمان این بیماری ابتدا باید تاریخچه پزشکی بیمار ، آناتومی و حتی سرگذشت جنینی وی مورد بررسی قرار گیرد.

دلیل بروز ميکروتيا

عوامل ارثی و آسیب رگ های خونی در رحم مادر یکی از علت های مهم در بروز میکروتیا می باشد. همچنین اگر مادر در دوران بارداری خود به ویروس روبلا مبتلا شود یا تالیدوماید مصرف کند ، احتمال بروز میکروتیا وجود دارد.

پاتوفیزیولوژی ( جنینی )

بررسی و مرور دوران جنینی کودک به پزشک در تشخیص علت بروز میکروتیا کمک می کند. باید گفت که ظاهر گوش میکروتیایی مشابه با گوش جنین 6 هفته ای می باشد. در واقع این ناهنجاری می تواند با آترزی یا وجود نداشتن گوش خارجی همراه باشد که از کامل شدن رشد گوش جلوگیری می کند.

میکروتیا

گوش خارجی و میانی از قوس حلقی اول و دوم در دوران جنینی نشات می گیرد. از هفته پنجم و 6 جنینی ، لاله گوش به مرور تکامل خود را شروع کرده و سبب تشکیل کانال گوش خارجی می شود.
زمانی که در روند تشکیل برجستگی ها و ساختار گوش اختلالی ایجاد گردد ، موجب پدید آمدن مشکلاتی همچون میکروتیا خواهد شد.

انواع میکروتیا

به طور کلی میکروتیا به دو دسته کلی تقسیم بندی شده است :

  1. نوع اول که بسیار شایع بوده نرمه گوش را تحت تاثیر قرار می دهد. در این نوع میکروتیا بافت نرم و راه هوایی و کانال شنوایی در داخل بافت غضروفی قرار دارد.
  2. نوع دوم که نسبت به نوع اول کمتر دیده شده ، مقداری از کانال گوش و تارگوس آن دیده خواهد شد.

درمان میکروتیا

بازسازی گوش می تواند از سه طریق انجام شود :

  • جاگذاری پروستاتیک
  • بازسازی قالب پروستاتیک
  • و بازسازی گوش به کمک بافت گوش خود بیمار

لازم به ذکر است گزینه سوم ، به عنوان آخرین راه حل انتخاب خواهد شد.

پاسخ

3 × 4 =

Call Now Buttonتماس با دکتر